snif snik we moeten al bijna weg boehoehoe
Nog 1 dag op kantoor en daarna weer naar huis toe, blehehehe...
Het liefst zouden we 2 weken op vakantie gaan naar Nederland om iedereen gedag te zeggen en natuurlijk om een frietje oorlog te eten, te fietsen, normale muziek aan te horen, koud weer doorstaan, niet bergen te hoeven beklimmen, etc... om daarna weer terug te gaan naar Griekenland, waar het warm en heel erg mooi is! Na drie maanden zijn we toch wel erg gaan houden van dit land; de Griekse mentaliteit, cultuur, natuur, eten (natuurlijk) en stiekum vinden we de Griekse muziek ook wel een beetje te pruimen... We gaan natuurlijk ook alle mensen hier missen... Ik denk dat we volgend jaar zeker te weten de rest van Griekenland gaan verkennen!!! Maar we zijn ook wel blij om jullie weer te gaan zien...
Groetjes Angela en Edith
op kantoor
wachten op het vliegtuig (4,5 uur vanwege saharastorm)
wij in actie
nog een poeltje...
Macroinvertebraatspecialist Costas, stagebegeleider Thakis en Angela
Angela in actie
Monsters nemen bij poeltje Kreta
Kreta
11-11-2004
Vandaag gaan we naar Kreta, prefectuur Chania, wat helemaal in het westen ligt. We moeten 16 uur de boot nemen. Afijn wij om 15.45 uur op tijd in Pireaes aangekomen. Het enige probleem was dat we niet wisten in welke haven we moesten zijn en bij navraag bij een man achter de balie bleek dat de boot in de verst liggende haven van Pireaes lag aangemeerd en dat we dat, volgens hem, onmogelijk konden redden omdat het op z’n minst 20 minuten lopen was! Dit bewijst maar weeer eens dat we niet kunnen plannen!!!...maar dit bewijst ook maar weer eens dat mannen achter balies niet altijd gelijk hebben omdat we de boot wel hebben gehaald! Het was echter wel op het nippertje met een rood hoofd en veel gehijg...we werden dan ook voor Grieken aangezien omdat we echt als allerlaatste aan boord gingen, na ons vertrok de boot dan ook meteen!!!
Na 6 uur varen kwamen we in een haven aan, waarvan de naam nogal wat weg had van Soudan... waren we dan toch verkeerd? Maar nee, het bleek toch de goede haven te zijn. Onze stagebegeleider (Thakis) kwam ons ophalen en bracht ons naar ons hotel. Tot onze grote schrik bleek dit een enorm en erg luxe hotel te zijn, waar men erg zijn best had gedaan om er zo veel mogelijk marmer in te stoppen....we voelden ons enigszins misplaatst. Daarna zijn we met Thakis en de opperbaas en nog een doos van het bedrijf uitgeweest. Dit begon allemaal rustig in een geweldig cafeetje met rockmuziek en eindigde in een griekse discotheek. Thakis vond dat we griekse dansen moesten leren, waaronder buikdansen (je moet weten, dat grieken zelfs in de disco, traditionele dansen uitvoeren, die iedereen dan ook kent). Angela deed een dappere poging en Edith kwam de eerste nederlandssprekende griek ooit tegen. Het was een vermoeiende en vreemde avond, maar wel uitermate vermakelijk... Vooral omdat we om 5 uur sochtends bij het hotel aankwamen en de portier (inclusief belachelijk pakje met vlinderdasje) ons erg raar aankeek.
12-11-2004
Vandaag hadden we een dag vrij. Dit beviel ons zeer goed, omdat we 1) uit konden slapen en 2) van de gelegenheid gebruik maakten om Chania te verkennen en daarbij veel koffie hebben gedronken.
Chania is echt een heel mooi oud stadje, met schattige straatjes en oude gebouwen, en supermooi haventje met allemaal verschillende kleuren huisjes er omheen en erg veel gezellige terrasjes. Omdat we nog enigszins moe waren van de vorige avond hebben we niet zo heel veel gedaan, maar naar onze mening leer je Chania het beste kennen door terras-hoppen...
S avonds zijn we bij een tavernaatje wezen eten. Zo eentje met een paar tafeltjes in een gezellig steegje en superlekker eten! Na ons maal te hebben verorberd, kwamen er 2 belgen gezellig bij ons aan het tafeltje zitten. Enorme kerels van de marine, de ene vol met tatoeages, de andere ADHD/dronken.... we hebben erg gelachen! Daarna gingen we met Thakis en de macroinvertebraatspecialist, Kostas genaamd, die ondertussen ook op Kreta gearriveerd was, nog wat drinken. Speciaal voor ons waren we vandaag in een biercafe beland. Ze waren dan ook zeer verbaasd dat we vandaag wijn wilden drinken, omdat we dat ook tijdens het eten hadden gedaan. Tot onze grote schrik kwamen we er tijdens een biertje (ze hadden er namelijk niet eens wijn) achter dat we helemaal niet betaald hadden bij het restaurant..... O, wat erg, we schaamden ons dood. We hoopten dat de belgen in hun dronken bui hadden betaald en besloten de volgende dag voor de zekerheid nog maar even langs te gaan. Daarna volgden er nog vele cafes en werd het weer erg laat. Op de vraag of grieken ooit slapen was het antwoord dan ook nee...(ochi)
13-12-2004
Voor ons doen moesten we vandaag erg vroeg opstaan. We gingen namelijk naar “onze” poelen, waar we toch uiteindelijk voor naar Kreta gekomen waren. We waren erg benieuwd hoe deze Mediterrane tijdelijke poelen, waarover we al zo veel gelezen hadden, er uit zagen. Thakis had ons voordat we weggingen wat foto’s laten zien, waarop ze er uitzagen als karresporen met wat modder er in.... We waren dan ook blij verrast toen het eerste poeltje ook echt een poeltje bleek te zijn (met schildpad!). We hebben drie locaties bezocht, waarvan verschillende poelen werden bedreigd door begrazing, tomatenkassen en recreatie waaronder 4-wheeldrive-racing. Kostas, alias de “malaka” (klootzak in het grieks, maar raar genoeg ook vriendschappelijk gebruikt) wist ons zeer veel te vertellen over de verschillende beestjes die we vonden, de manier van bemonsteren en leuke anekdotes over eerder veldwerk. Op elke locatie waren meerdere poelen gelegen, waarvan sommige op waren gedroogd. Kreta is een erg mooi eiland, het landschap veranderd heel snel als je er doorheen rijd (of gereden word J). Het ene moment kijk je uit over een baai met een wit zandstrand, en erg blauw water, het volgende moment ben je midden in de ruige bergen met steile rotswanden en weer even later op een uitgestrekte vlakte met lage struikjes waar het heel hard waait. Op de terugweg zijn we in een klein dorpje gestopt om Krikri (de plaatselijke geit) te eten. Dit was erg lekker en vooral ook erg gezellig. Eenmaal terug in Chania zijn we al snel, in onze luxe hotelkamer, gaan slapen, om bij te komen van deze vermoeiende dag.
14-12-2004
Vandaag zijn we weer naar een poel geweest, maar aangezien het regende hielden onze griekse collegas het al snel voor gezien en stelden voor te gaan lunchen bij een visrestaurant. (t zijn net hobbits, die grieken “how about second breakfast?”). Nu moet je weten, vis is het duurste op de menukaart, maar we begonnen al bijna te begrijpen waarom: erg lekker! Door de zeer lekkere toetjes hebben we nog bijna het vliegtuig terug naar Athene gemist. Echter, er was een woestijnstorm in de Sahara, waardoor er gele mist over heel Kreta was (alsof je door een gele zonnebril heen kijkt, zeer bizar!). Het was ook gelijk warm; zo’n 27 graden. De storm bemoeilijkte het vliegtuig om te landen waardoor we 4,5 uur vertraging opliepen en er hevige turbulentie was toen we uiteindelijk wegvlogen. Angela zag wel erg witjes..... Maar gelukkig landden we na een half uurtje veilig in Athene.
Meteora-belevenissen e.d.
was echt supercool, we zijn dit weekend naar Meteora gegaan; wat op zich naturelement erg ver weg is vanaf Athene, maar we hadden 1 plaatje gezien en besloten dat we dat maar eens live moesten zien en meemaken. Echt supermooi! Heb een link toegevoegd met meteoraplaatjes en dergelijke zodat je ongeveer begrijpt van wat we hebben gezien. Het was ook erg vreemd, want eerst was er een typisch plat dorpje met Zwitserse (! in Griekenland!) huisjes en daarachter, alsof ze er helemaal niet hoorde, ongelovelijk hoge pukkels van rotsen/bergen met daar bovenop kloosters, waarvan ze nu nog niet zeker weten hoe ze daar komen, ze zijn dan ook al in de 14e eeuw gebouwd, dus misschien met touwen materiaal de rotsen ophijsen ofzoiets, speculaties doen zich overal te ronde...tot in de 20ste eeuw werden toeristen en monniken dan ook omhoog gehezen aan een touw of in een mandje, we stelden ons natuurlijk gelijk bodybuilder-monniken voor, maar dat terzijde. Het was echt een vreemde gewaarwording maar wel erg gaaf...
Morgen (en dat is 11 november) gaan we voor 4 dagen eindelijk naar Kreta voor de bestudering van, mogelijk opgedroogde, poelen wat me naturelement erg leuk lijkt...
Thierrry en Angela
mooie blauwe zee
hydra uitzicht vanuit het hotel
op weg naar hydra
rob en edith op de boot naar hydra
Toeristen in het laagseizoen
Omdat we dit weekend een paar extra dagen vrij hadden i.v.m. met nee-dag (een nationale feestdag, waarbij in 1940 een of andere hotemetoot van Griekenland heel hard NEE (nou ja Oxi! dan in het Grieks) heeft gezegd tegen Mussolini toen hij vroeg of zijn schepen mochten aanleggen in de Griekse havens) gingen we naar Kefalonia. Dit eiland is gelegen in de Ionische zee, vlakbij Ithaci (Ithaca) en Zakynthos en Corfu in de buurt, take a look on the map, zou ik zo zeggen. Afijn, wij met de trein naar Patras, want daar ging de boot naar Kefalonia. Patras is dé studentenstad op de Peloponessos, wat wel te merken was, aangezien we daar 5 uur moesten vertoeven en toen het donker werd er opeens uit het niets allemaal studenten/hippies op straat liepen. Patras is op zich (vond ik) niet zo’n bijzondere stad en vrij klein, voor een havenstad (vergeleken met Pireaes). De boot, daarentegen, was wel erg groot en modern en airconditioned en jakjak erg lelijk ook nog eens! Dus na 3 uur slapen op een veelste lelijke koude boot, kwamen we in het oostelijke plaatsje Sami op Kefalonia aan. Omdat het nogal donker was, het was tenslotte al elf uur s’avonds, was het onze eerste prioriteit om een slaapplaats te vinden... gelukkig was dit niet zo’n hele moeilijke opgave en sliepen we dan ook al vrij snel.
De volgende morgen hadden we het in ons hoofd gehaald om maar eens te gaan ontbijten bij een creperie, natuurlijk hadden we de zoetste (en daarmee ook lekkerste) crepe besteld die op de menukaart stond, zodat we met voldoende opgeladen energie aan de dag konden beginnen. Dankzij de duidelijke aanwijzingen van de hoteleigenaar(bij de kerk rechts (???) we wisten niet eens waar de kerk was), zijn we gaan lopen richting de Drogarati druipsteengrotten...de omgeving was echt supermooi, groene bergen overal sypressen en mooie bloemen en bomen, afijn, erg groen vergeleken met Athene... Na ongeveer 1 uurtje gelopen te hebben, kwamen we aan bij de druipsteengrot. Het was erg mooi, ikzelf had nog nooit zoiets gezien en ik was dan ook helemaal onder de indruk, helaas was de grot niet zo erg groot en stonden we binnen een half uurtje weer buiten. Omdat we de eerste en waarschijnlijk tevens laatste bus gemist hadden naar Agrostoli in het westen, besloten we nog een tijdje aan de oostkant van het eiland te blijven en te gaan liften naar de Melisannigrot. Het liften verliep echt vlekkeloos...onze eerste lift vond het geen probleem om ons naar Melissani te brengen, maar dan moest hij wel even van auto ruilen met zijn vrouw, zo gezegd zo gedaan, en hopla we waren in Melisanni. Als enigste toeristen, konden we gelijk naar beneden lopen, de grot in en met een bootje het meer op. Het Melisannimeer is ontdekt nadat de bovenkant van de grot was ingestort, waardoor het vrij kwam. Het water was echt superhelder en onze roeiende gids wist ons vele dingen te vertellen. Het enigste nadeel was zijn constante gefluit en geroep, zodat we de akoestiek konden horen, afijn laten we maar zeggen, 1 keer is genoeg! Maar op zich was het wel heel bijzonder. Jammer was wel, dat de toegang van bovenaf gesloten was... Daarna zijn we weer verder gaan liften richting Agrostoli. Na ongeveer 10 minuten hadden we een lift die ons afzette bij de hoofdweg en ongeveer naar een kwartier hadden we een lift die ons helemaal naar Agrostoli zou brengen! We zaten fijn in de auto bij een gezin, die nog wel even eerst naar een klooster moest, maar op zich we hadden geen haast en we hadden een lift, dus wat wil je nog meer! Het uitzicht vanuit de auto was erg mooi, bergen overal, we reden zelfs langs de hoogste berg (1700 meter) van het eiland, erg leuk allemaal! Toen gingen we mee naar het klooster. Echt wat een pruilerij (sorry voor de gelovigen onder ons, maar dit was echt niet meer normaal!!!), allemaal zilver en gouden iconen en lampjes en troepjes en noem maar op, monniken en nonnen die gebeden zaten te prevelen en helemaal rechts in een hoek stond de doodskist (natuurlijk ook weer overdreven versierd) met daarin het lichaam van de heilige van het eiland St. Georgius (ofzoiets, ben niet zo goed in namen). Afijn, na een tijdje besloten de mensen met wie we meereden dat we nog even moesten wachten met weggaan totdat ze de kist gingen openmaken. Nu voelde ik me niet heel erg op mijn gemak in het overdreven bezaaide iconenklooster, maar als ik ook nog naar een lijk moest gaan kijken...Maar om toch nog eerbiedig te blijven tegenover de mensen met wie we meereden bleven we kijken zodra de kist openging, de familie ging het lijk een zoen geven (onderwijl gebedjes prevelend en kruisjes slaand) en wij stonden het gehele gebeuren met verbijstering gade te slaan. Oke, gelukkig gingen we daarna weer verder naar Agrostoli en voor we het goed en wel besefte waren we er. Argostoli is de hoofdstad van Kefalonia en gelegen aan de westkust. Het is op zich niet zo erg groot, maar zomers schijnen er wel veel toeristen te komen, wat goed te zien was aan de hoeveelheid hotels met allemaal vreemde namen, waaronder “hotel tourist”. Eerst gingen we op zoek naar een slaapruimte, want we waren ondertussen toch wel erg moe geworden! Het rare was echter dat we nergens een betaalbare slaapplaats konden vinden, allemaal luxe-hotels en alle normale hotels waren gesloten. Na een hele tijd zoeken, verwees een vrouw in een ander hotel ons naar “hotel fokas” Hotel fokas had echter meer iets weg van een spookhuis dan van een hotel! Overla waren oude portretten en er hingen twee dezelfde schilderijen, oude lampen, enge spiegels, oude hanglampen, oude meubels, grote enge trap met donker trapgat, krakende geluiden boven...ik zweer het, het kon zo in een griezelfilm! Omdat er niemand beneden was en de deur wel open stond en er 1 lampje brandde, zaten we zeer veel geluid te maken, zodat er misschien iemand naar beneden kwam. Na een half uur was dat ook zo en deelde ze ons mee (met natte haren, want ze had stiekum onder de douche gestaan) dat we er konden slapen. We moesten geen paspoort inleveren ofzoiets en ze zei ook dat we gewoon naar de eerste verdieping moesten gaan en dat er en sleutel in de deur hing. Afijn wij naar boven...aaah...een hele lange enge duistere gang (zo 1 waar je spoken/geesten/gillende wijven kunt verwachten) en bijna aan het einde van die gang was onze kamer. Op zich zag dit er niet slecht uit, we hadden zelfs een bad. Na het bestuderen van de kamer gingen we weer naar de bewoonde wereld om wat te gaan eten. Dus weer de enge gang door...ik kreeg bijna hardkloppingen toen er een geestelijke in zwart gewaad en grijze baard en staart (met mobiele telefoon) aan het einde van de gang uit zijn kamer kwam. We waren blij toen we eindelijk daarna gingen eten. Daarna weer terug naar het creepy hotel en gaan slapen, we hebben overigens geen spoken of geestverschijningen gezien in dit hotel!
De volgende morgen was de planning om naar Myrthos te gaan liften en daarna weer terug naar Sami want we moesten om vijf uur in de middag de boot terug nemen. Myrthos is het meest bekende strand van Kefalonia. Afijn, de eerste lifter bracht ons al een heel eind en was heel vriendelijk. De tweede lift, waren 2 Griekse mannetjes die met lawaaierige Griekse muziek allemaal grapjes maakten over Nederland (Amsterdam, Rotterdam, Eindhoven, Ajax, Feyenoord, etc.etc.). Daarna werden we ergens afgedropt en konden we een eindje gaan lopen, wat niet zo heel erg was, want de omgeving was weer bijzonder mooi! Daarna besloten we maar weer verder te liften, alleen elke auto die we probeerde tegen te houden, ging al racend aan ons voorbij. Het gebeurde heel per ongeluk dat ik een jeepje (zeg maar liever wrak) aanhield, waarin drie jongens al in waren gepropt, de 2 jongste jongen gingen dan ook achterin zitten en wij met de bestuurder voorin, deze bestuurder had echter hier en daar teveel hormonen geslikt en nadat hij Edith’s arm een beetje te dicht bestudeerde, zijn we maar uitgestapt. De volgende lift die we kregen waren van 2 oude Griekse mensjes, die ons gelijk allemaal snoepjes en zuurtjes aanboden. Ze waren heel vriendelijk en ze zette ons af 4 km van Myrthos vandaan. Dus dat konden we natuurlijk best wel lopen (tough grrrls)! Echt supermooi, mooie bergen, afdaling van steile wanden, mooie natuur en helemaal onderaan, een bountystrand. Myrthos heeft een wit strand en een hele blauwe zee, waarbij het zo helder is dat je niet in de gaten heb dat je bijv. al 5 meter diep ben. Erg leuk was ook dat er allemaal visjes rond je voeten zwemde. Na dit bijzondere strand, zijn we weer naar boven gelopen (pufpuf) en hebben we een lift gekregen van 2 vrouwen en 2 mannen die toevallig ook de ferry moesten halen om 5 uur naar Patras en ook naar Athene moesten met de bus. Het was erg gezellig en we hebben dan ook s’middags met ze gegeten en zijn later weer met ze meegereden naar Sami toe, waar ze tevens de bus voor ons hadden geregeld. Echt bijzonder aardig. Maar om 5 uur moesten we toch echt vertrekken en toen was het snifsnif doei Kefalonia! Maar toch weer een geslaagd weekend meegemaakt!
hallo...hoi...ben je daar?
Hoihoihoi onze liefjes zijn naar Athene gekomen, yesyes...
De eerste 2 dagen hebben we ze laten acclimatiseren in Athene want het is natuurlijk wel een onwijs verschil in temp. Nl-Ath van 12 grd. naar 27 grd., want zo warm is het hier op het ogenblik en ik geloof dat het donderdag nog warmer was, dus kan je voorstellen dat ik erg moest lachen toen hij in een trui over het syntagmaplein heen liep te zweten...natuurlijk waren ze de enigste die ook midden in de zon wilden gaan zitten, terwijl de rest van Athene de schaduw opzoekt. Hij was wel heel lief, had een roosje voor me meegenomen, de romanticus, maar van vlissingen naar athene was hij ietwat geplet geraakt in het vliegtuig, hihi... Ik was echt heeeeeel erg blij dat ik mijn liefje weer zag na anderhalve maand! Nadat we ze gedag enzo hadden gezegd zijn we eerst maar even op zoek gegaan naar een hotel dat middenin een leuke straat van de wijk Plaka is gelegen, waarna we zijn gaan eten bij een gyroszaakje... Daarna zijn we naar ons appartementje gegaan. Ze vonden het erg gezellig, maar wel klein, hihi. We hebben toen ook maar gelijk een duik genomen in het zeewater, wat natuurlijk erg verfrissend was! Daarna zijn we gaan douchen en zijn we weer terug gegaan naar het centrum van Athene (zo'n 20 min. van onze woonplaats) voor het diner. De plaats waar we gingen eten, was erg gezellig, we wilden eerst naar een vegetarisch restaurant maar omdat we met een stel carnivoren uit eten waren leek dit niet een erg goede keuze en zijn we maar naar een romantisch dakterras annex vleesrestaurant gegaan! erg leuk en gezellig allemaal, we zorgen er natuurlijk wel voor dat ze hier goed eten, dat begrijp je wel (jaja familie van thierremans, ik zorg wel goed voor hem ;-) )
De volgende dag zijn we eerst naar de Akropolis geweest, wat ze natuurlijk supermooi vonden en het is dan ook wel heel apart, want je staat wel op de top van de belangrijkste historische opgraving van Athene en je heb natuurlijk dan ook uitzicht over Athene zelf, wat ook heel erg mooi is... Daarna zijn we naar de Agora gegaan, wat ook een stel omgevallen zuilen inhoudt hihi, maar toch ook zeer indrukwekkend was, ware het niet dat we elke keer gerommel hoorde van twee personen die toch wel erg aan eten toe waren! Dus eerst maar weer gegeten en daarna even Athene rondgelopen, wat op zich (als je in de goede wijken zit) toch wel een leuke en mooie stad is...Even naar het hotel gegaan en daarna zijn we met z'n allen naar het appartement gegaan en heeft Thierry Edith's en mijn haar geknipt, want het zag er echt niet meer uit...waarna Thierry en ik weer terug naar Athene city zijn gegaan om wat te eten en te gaan slapen in het hotel, terwijl rob en edith in het appartementje verbleven.
Zaterdag was het erg vroeg opstaan, wat niet echt onze hobby is, om naar Hydra te gaan, een eilandje in de Argo-Saronische golf. Om 8 uur s'ochtends ging de boot dus om 7 uur moesten we bij de metro zijn. De bootreis was erg leuk en onderweg zijn er natuurlijk erg veel foto's genomen van de andere eilanden waar we aanlegden en weer voorbij vaarde...het was totaal 3 uur varen, maar we waren er dan ook uiteindelijk en hydra was echt zo'n eilandje dat uit een sprookjesboek gerukt kan worden. Allemaal hele schattige steegjes en straatjes en bloemen en bergen en kleine kerkjes en het uitzicht was ongelooflijk mooi! Echt helemaal geweldig!!! Eerst zijn we dan ook op zoek gegaan naar een slaapplaats...na het lopen van vele treden omhoog de berg op kwamen we aan bij hotel Nefeli, echt een verschrikkelijk romantisch en (super)mooi hotel met naturelement een geweldig uitzicht. Natuurlijk moesten de jongens weer wat eten, dus zijn we weer naar beneden gelopen naar een tentje om hun honger te stillen! Daarna zijn we het halve eiland rondgelopen op zoek naar een leuke zwemgelegenheid, de omgeving was echt supermooi, maar het was ook erg warm, dus we waren blij toen we eindelijk bij een stel rotsen het water in konden duiken...Echt helder water!!! Je kon helemaal de bodem zien en de zee was superblauw! Echt heel leuk!!! Toen we terug liepen zijn we nog naar de supermarkt gegaan om spulletjes in te slaan voor s'avonds bij de borrel (volgens mij worden we binnenkort echt een stel yuppen...), bij het hotel was er namelijk een soort van loungehoekje, met stoeltjes tafeltjes en een bank met een heleboel kussentjes...erg gezellig... Voordat we echter gingen borrelen zijn we eerst nog wezen douchen, waarna we weer naar beneden moesten lopen op zoek naar een eettentje om avond te eten (zoals je wel kan lezen, eten is een grote hobby van ons, evenals lang uitslapen en vakantie vieren, naturelement). Het was echt zo'n eettentje zonder view waardoor je al gauw de helft betaalde van wat je betaalde voor een eettentje met view, de prijs was echter niet erg veranderd, want we bestelde dan ook weer dubbel zoveel, hihi! In griekenland is de vis dan ook normaal erg duur, maar omdat dit toch een goedkoop restaurantje was, nam rob squid, erg lekker, we hebben natuurlijk meegegeten en het beviel ons wel. Het borrelen achteraf was ook wel gezellig, maar iedereen was toch een beetje moe en we zijn dan ook maar naar bed gegaan...
Zondag hebben we voornamelijk uitgeslapen, de treden naar beneden geteld (ongeveer 600) en op een terrasje gezeten en heeeeel veel koffie besteld! s'Middags om 14 uur ging de boot weer en kwamen we na 3 uur weer aan in Pireas. Daar zijn we eerst naar ons appartementje gegaan waarna we naar een hotel in Athene hebben gezocht (en gevonden uiteraard...). Daarna zijn we gaan eten bij onze favo zaak in Athene. We hadden zo'n erge honger dat de borden die we bestelden niet allemaal op 1 tafel paste en ze een extra tafel erbij moesten zetten (die achteraf nog een beetje te klein was) We hebben natuurlijk niet alles opgegeten en we zaten dan ook erg vol. Om de spijsvertering een beetje op gang te helpen zijn we de tietberg (Lykavittos) midden in de nacht wezen beklimmen, wat erg mooi (maar wel vermoeiend) was, want je zag heel verlicht Athene, heel romantisch natuurlijk. Daarna zijn Edith en Rob naar het hotel gegaan en wij met de verschrikkelijk piepende en superverlichte tram naar ons appartement gegaan.
Nu zit ik weer op mijn werk en de jongens zijn aan het stadten (het zijn net een stel wijven...) morgen (dinsdag) gaan ze weer terug naar het koude kikkerland, maar ik ben erg blij dat ze er waren, vanavond zien we ze voor het laatst en morgen moeten ze alweer weg, jullie boffen maar in Nederland waar jullie ze dan weer elke dag kunnen zien :-)
Ik hoop dat alles goed gaat met iedereen,
Groetjes uit Griekenland
Nafplio
Dit weekend was weer 1 van de spectaculairste weekenden ooit, zoals elk weekend naturelement... We zijn naar Nafplio gegaan, wat gelegen is op de Peloponessos, een schiereiland onder Athene. Wij al helemaal gepland om s'morgens vanuit Athene met de trein erheen te tjoeken, maar jammer genoeg ging hij pas om 16.06 uur, zo zie je maar, plannen is niet onze sterkste kant! Door de late vertrektijd van de trein, waren wij genoodzaakt om de tietberg (Lykavittos) van Athene nog even te beklimmen...Gelukkig was het niet zo heel erg warm (25 a 26 graden Celcius) en hadden we een geweldig mooi uitzicht over heel Athene inclusief de Akropolis. Afijn, wij om 16.06 uur met de trein naar Nafplio, wat (voor de gierigaards onder ons inclusief mezelf dus...) erg goedkoop is, 3 uur treinen voor 4 euries! De treinreis op zich was wel mooi, we konden gelijk het Kanaal van Korinthe van ons lijstje afstrepen en de Peloponessos op zich is erg groen en een bergachtig landschap in vergelijking met Athene. Ding dong en we waren in Nafplio!!! Echt supermooi, 3 venetiaanse vestingen, waarvan 1 gelegen op een onwijs hoge berg (ongeveer 900 treden omhoog lopen) , allemaal schattige kleine huisjes en smalle straatjes, overal leuke winkeltjes etc. Ik begrijp dat Nafplio kunstenaars en artiesten aantrekt, het is echt 1 van mijn favoriete steden geworden in korte tijd!!! Het schijnt ook de eerste hoofdstad van Griekenland geweest te zijn....
We waren er natuurlijk om 7 uur s'avonds dus moesten we eerst een slaapplaats zien te vinden, gelukkig was dit niet zo'n moeilijke opgave, waardoor de avond van ons was!!! Eerst gingen we wat eten, traditionele schotel (mousaka natuurlijk, jamjam) met salades en een wijntje erbij. Natuurlijk moesten we ook de traditionele Griekse wijn Retsina proberen, wat erg lekker was...Na een tijdje kwam de ober er achter dat Edith uit Utrecht kwam en omdat hij daar 1 of andere vriend had, kregen wij een halve kilo (inderdaad geen liter maar een kilo!) wijn gratis! Dit gebeurd ons al vele malen, en we doen het er echt niet om...op ten duur zijn we ook maar gewoon weggegaan! Op naar een leuk cafeetje (me jeetje...) Het cafe waar we belandde was erg grappig, overal hingen/stonden/lagen onzindingen als mattekloppers en koelkasten, van engeltjes tot hawaiiaanse hoelahoepmeisjes, etc. etc. echt heel gezellig en leuk, zoiets moesten ze ook in Vlissingen hebben!!! De eigenaar van de kroeg was een bijzondere Griek die al z'n klanten iets geks liet doen om de reacties te peilen. Hij dacht dat ik een zangeres was, dus moest ik maar samen met hem gaan zingen (dus niet...ben ik veelste schijterig voor) en edith moest maar gaan zwemmen, nadat hij had ontdekt dat we iets met water studeren, helaas voor hem was er geen water in de buurt, waardoor hij ons maar een glas water voorzette. Ook mochten we kleine glaasjes met de duurste likeur van het huis proberen... Na een avond getureluur gingen we maar gezellig een slaapje doen, want we waren tenslotte ook nog moe van de treinreis...
De volgende dag gingen we, na lang uitslapen, het venetiaanse fort/vesting bezoeken, wat inhield: 900 treden omhoog de berg oplopen (echt geen pretje maar met een fantastisch mooi uitzicht op Nafplio), om daarna in het fort zelf (weer een gratis toegang met dank aan mijn duikpasje (was ook in de Akropolis)) nog een 200 treden op en af te lopen, om daarna nog eens 900 treden naar beneden de berg af te lopen, dus een totaal van 2000 treden! Je begrijpt we waren na afloop kapot! Het fort was op zich erg mooi, leuke kleine geheime gangetjes en boogjes, maar voornamelijk veel steen :-) De naam van het venetiaanse fort/vesting is Palamidi en binnenin dit fort zijn nog 7 kleine vestingen gelegen!!! Na al deze vermoeiende inspanningen zijn we naar de eerste beste creperie in de buurt gegaan om onze energie weer op te laden (een zeer goede keuze, al zeg ik het zelf!) Daarna hebben we nog een tijdje in Nafplio rondgehangen en zijn we met de trein (die zoals gewoonlijk 3 kwartier te laat aankwam) weer terug naar huis gegaan. Zoals gezegd: een kort maar geslaagd weekend!!!
De (overblijfselen van) Appolotempel in Delphi
De Red Beach in Santorini
De vulkaan in Santorini
Het uitzicht van Santorini (foto is iets te blauw ontwikkeld)
Angela in Serifos
Stadje Chora in Serifos
Edith in Serifos
Met de trap naar boven in Serifos (wel opletten voor de cactussen!)
De haven van Serifos
Het theater in Delphi
de renbaan in het midden van de Plaka (oude wijk in Athene)
het is in athene gelukkig ook nog wel mooi
verkeers-chaos in Athene (let op de zuilen op de achtergrond)
En hoe gaat het dan met jullie???
Hier houden wij jullie op de hoogte van wat we allemaal doen en meemaken, maar wij zijn natuurlijk ook erg benieuwd hoe het met jullie is, en wat jullie allemaal doen, thuis in dat koude kikkerlandje, of ook verweg op stage....
Dus laat een berichtje achter op ons webstekje: klik op "comments" onderaan het bericht, klik dan "post a comment" en schrijven maar! (Wel je naam erbij zetten, anders weten we niet van wie t is!)
Groetjes uit het nog altijd zonnige zuiden
Angela en Edith
Mezedopolio!
et phone home...we hebben contact!!! We zijn vrijdag gevraagd om s'avonds gezellig wat te gaan eten en dansen en drinken met collega's. 1 van de collega's zou ons ophalen bij het Pinakotiki-museum! Erg leuk en gezellig als we het konden vinden tenminste. Gelukkig (na een half uur zoeken) stonden we daar dan en reden we mee naar Mystico (the place to be...)! Het restaurant/taverna bleek te bestaan uit lange rijen tafels en een podiumpje waar een originele Griekse band geweldig dweilnummers zong, wat ietwat weg had van de combinatie van BZN met carnavalsnummers, maar dan op z'n Grieks! Het eten dat om 23 uur begon, bestond uit allemaal verschillende gerechtjes waar iedereen een klein beetje van opschepte (later heb ik opgezocht in mijn toeristische gids dat dit soort restaurantjes een Mezedopolio heet). Het eten was lekker, de muziek na een aantal wijntjes verdraagzaam en het gezelschap aangenaam... Grieken drinken normaal gesproken tijdens het eten waardoor ze minder dronken worden. Hier was echter zoveel wijn aanwezig dat de helft van de zaal, waaronder enkele Grieken van ons gezelschap, gingen dansen op z'n Grieks. Dit houdt in: men spreidt de armen, zakt enigszins door de knieen denkt dat men een vliegtuig is die zich voorbereid op een landing en beweegt zich voor de op de hurken zittende klappende fans heen en weer! Het eten bleef maar komen en de Grieken zaten aan tafel uit volle borst (en met rode wangen van de wijn) met de Griekse hompapa-muziek mee te klappen en te zingen. Om half twee kwam dan eindelijk het dessert, waarna het afscheidnemen kon beginnen (een ritueel dat een uur in beslag neemt).
Het was (ook volgens mijn toeristische gidsje) een avond die je meegemaakt moest hebben en daarom des te gezelliger!!!
stage (omdat jullie het zo graag willen weten...) wees gewaarschuwd!
Omdat we hier toch eigenlijk zijn om stage te lopen en vele verzoeken kregen om hier wat over te vermelden, bij deze...wees gewaarschuwd!!!
We werken aan een Life-Natura 2004 project dat "Actions for the protection of Mediterranean Temporary Ponds (mtp)" heet. De mtp's zijn poelen die in de zomer droogvallen. Deze worden vaak bedreigd omdat ze er in de zomer niet als een erg spannend natuurgebied uitzien, waardoor ze vaak gebruikt worden als parkeerplaats, cross-baan, voor paardenmutsen die mtp's als loopbak gebruiken, etc.etc. Ook worden ze bedreigd doordat ze opgevuld worden en gebruikt worden als landbouwgrond, volgebouwd met vakantiehuisjes, gedraineerd worden, gebruikt worden als vuilnisbelt, etc.etc. Deze zeer zeldzame habitats zijn dan ook door de EU als bedreigd aangemerkt (voor de kenners: Habitat-richtlijn en Natura 2000 netwerk). Het Hellinic Centre for Marine Research, Institute of Inland Waters (waar wij dus stage lopen) is verantwoordelijk voor het bovengenoemde project. Ze hebben pas geleden geld toegewezen gekregen om in november te gaan beginnen met het bovenstaande project. We gaan dus in ieder geval naar Kreta, om de praktijksituatie waar te nemen!!!!! Wij zijn dus bezig met het voorwerk, wat vooral literatuurstudie inhoudt. Eerst was het de bedoeling dat we uit zouden zoeken wat de status van de MTP's op Kreta is, maar ons enigszins wispelturige begeleider (waar we nog enigszins geen hoogte van kunnen krijgen) heeft voor ons weer wat nieuws bedacht: een wetenschappelijke publicatie schrijven over mtp's in het algemeen (staat goed op onze c.v's) Dit lijkt ons erg leuk, maar brengt wel verandering met zich mee aangaande ons plan van aanpak en ons stagerapport. *zucht* We zijn nu dus vooral bezig met het zoeken van publicaties...
De werksfeer is hier (zoals eerder vermeld) zeer relaxt. De mensen van het bedrijf beginnen, eindelijk na 4 weken moed verzameld te hebben, eindelijk met ons te communiceren...hierover meer in volgende mail.
Voor de nieuwsgierige onder jullie die nog meer willen weten over onze stagegebeuren moet even comments geven, zodat we het logboek die we naar onze mentor in Nederland sturen kunnen opsturen...
Santorini 27/9 : Oia (Ia) / departure day
Omdat onze eiland-Santorini-liefhebbende George nr.2 het ons had aanbevolen zijn we vandaag naar Oia gegaan...dit plaatsje ligt helemaal in het noorden van Santorini en is na de uitbarsting van de vulkaan (waarbij de helft van Oia compleet is verwoest) geheel gerestaureert in oude stijl. Vooral bekend om zijn zonsondergangen, maar wij waren er s'middags dus er was weinig zonsondergang te zien. Het was wel leuk, we hebben een Venetiaans fort gezien (met uitzicht over heel Oia natuurlijk) en nog een schattig boekenzaakje bezocht dat onder het fort was gelegen. voor de rest hebben we ons voornamelijk dood lopen ergeren aan de Engelse toeristen (bloody marvelous!) We hebben ook nog pepermuntthee gedronken op een heel mooi/pittoresk terrasje, waarbij Edith dit keer de toerist uithing! Daarna (weer) wachten op de bus. Jemig wat een rammelkar en allemachtig wat een hoeveelheid aan toeristen die in de bus moesten! Het zou allemaal heel leuk zijn geweest, met een bus die 3 km/uur de berg opging vol met toeristen (waaronder 2 relatief dunne/lichte meisjes uit Holland i.v.m. de dikke Amerikanen/Engelsen), ware het niet dat we de bus moesten halen in Fira naar de haven om weer terug te gaan naar Pireaes! Een kwartier (!) voordat de andere bus wegging kwamen we eindelijk aan in Fira...wij haasten, want we hadden onze tassen bij de camping laten staan en het was nog een eindje lopen...Met knalrode hoofden kwamen we 2 minuten te laat bij het busstation aan, vreemd genoeg was de bus al weg (????hij rijdt op tijd????)! Dus toen moesten we wel een taxi nemen. Met (nog steeds) rode hoofden kwamen we in de haven aan, waar het al een drukte van jewelste was met allemaal toeristen die ook de boot moesten hebben terug naar Pireaes...Omdat we dit keer vreselijk te vroeg waren voor ons doen hebben we nog een pita-broodje op en een ijsje gegeten, om daarna rustig aan eens richting Gate 4 te lopen (het lijkt op een vliegtuighal, maar het is toch echt voor de boot!)... Eenmaal daar aangekomen kwamen insmijter Dimitri weer tegen die heel toevallig ook naar Pireaes ging! Ik had eerlijk gezegd helemaal geen zin om terug te gaan naar Athene, want het was hier veelste mooi! De boot was dit keer nog groter dan normaal, maar na 9 uur varen wordt je het wel een beetje zat, ben ook halverwege in slaap gevallen. Om 0.00 uur s'nachts kwamen we aan in Pireaes en hebben we weer de metro en de tram teruggenomen naar het appartement toe.
Tot zo ver onze avonturen in Santorini...als je ooit in Griekenland op vakantie/stage/werk gaat ga dan in ieder geval daar naar toe, het is erg mooi!!!
Groetjes aan iedereen, en kusje voor vriendje en dragon
Santorini 26/9 : vulkanische uitbarsting
Hoera, hoera, vandaag gaan we de vulkaan bezoeken! Na een keuze uit het rijden op een ezeltje naar beneden, het nemen van een supersteile kabelbaan omlaag, of het lopen van 600 treden door de ezelpoep, hadden we eenmaal onder in de haven aangekomen erg vieze schoenen en erge last van onze beenspieren. Daar aangekomen hebben we een caiques (grieks bootje, dat verdacht veel op het schommelschip van de Efteling lijkt) genomen die niet alleen naar de vulkaan ging maar ook naar de hot-springs (yeh!)... Gelukkig waaide het een beetje zodat het niet zo warm was om de vulkaan te beklimmen. Nea Kameni is de naam van de vulkaan en is nog steeds actief, de laatste uitbarsting was in 1956, die de helft van de gebouwen gelegen aan de westkust vernielde. Ze denken zelfs dat de uitbarsting in 1500 B.C. het einde betekende van de Minoische cultuur in Santorini en zelfs in Kreta! Afijn, wij de vulkaan beklimmen, zo mooi...lavastromen (verhard naturelement) en nog werkende kraters, overal zwarte lavagesteente en zwavelkristallen rond gaten waar stoom uit kwam...echt heel apart om te zien!!! Was ook weer erg toeristisch bezig, vele foto's zijn gemaakt! Na de vulkaan zijn we gaan zwemmen in de hot-springs, die overigens niet erg hot waren, maar warmer dan de hele blauwe zee. De modder van de hot-springs zou je 10 jaar jonger maken, dus na enig gesmeer en gesmijt met modder zagen we er weer uit als 12 en 13 jaar oud :-)
Het Eftelingschommelschip was best wel leuk en het uitzicht was erg mooi, heb de hele tijd het gevoel dat ik heel ver weg van Nederland ben in plaats van maar 3 a 4 uur vliegen!
Nadat we weer in de haven waren aangekomen, zijn we i.p.v lopend met de supersteile wiebelende kabelbaan omhoog gegaan, doodseng (!!!!), net een kermisattractie. Verder zijn we s'middags nog naar Perissa beach gegaan, waar enorme golven van 4 meter hoog waren, we durfde natuurlijk niet te gaan zwemmen en stonden als gillende meisjes aan de waterkant terwijl een enorme golf op ons afkwam. Toen moesten we natuurlijk nog terug met de bus, wij maar wachten en geen bus! Maar na +/- 3 kwartier (is nog snel hier in Greece) kwam hij dan toch nog aanrijden...
S'avonds zijn we weer naar de jazz-bar gegaan en niet veel later kwamen de twee Georges ook weer. Was erg gezellig, hoewel George nr.1 nogal sjacherijnig was...Zijn ook nog naar Tropical Bar gegaan voor het uitzicht, maar helaas was erg weinig te zien vanwege een mistige wolk die over de stad heen hing...toch was het wel mooi om te zien, zijn weer laat naar bed gegaan!
Santorini 25/9 : De Georges en the Red Beach
Vandaag zijn we naar de opgravingen van Akrotiri geweest. Dankzij het vernieuwen van het dak was er weinig te zien van het beloofde Minoische stadje dat onder vulkaanas was begraven en zijn we maar naar het Red Beach gegaan... De Red Beach is op zich niet rood, maar de enorme steile rotsen grenzend aan het strand zijn dat wel. De Red Beach is eigenlijk zwart! Hier kwamen we achter nadat we een enorme rotspartij hadden beklommen en met onze voeten in het zand gingen staan...we hebben nog nooit zo snel richting zee gehaast, wat een hitte! De golven waren overigens erg hoog en dat was erg gaaf, ware het niet dat ik de helft van de Egeische zee heb ingeslikt en de helft van het zwarte zand op het Red Beach in mijn bikini zat...We hebben daar vrij lang gezeten (tot 1800 uur s'avonds) en op een stretcher off course. Daarna zijn we met de boemelbus weer terug naar Fira gegaan. Haast omkomend van de honger, gingen we de eerste beste crepestent binnen die we zagen. Tegenover de crepestent was een vrij irritante Dimitri die ons een gyroszaak in wou praten; hello girls, don't you want to come in, free drinks from the house?! etc etc. Bijna overal zijn dat soort insmijters, ik snap niet dat ze niet door hebben dat ze meer mensen er mee wegjagen dan binnenlokken...Vandaag zijn we overigens verhuisd naar de camping, waar we verblijven in een houten tent met twee bedden, erg apart! Maar toch wel goedkoper dan de villa en dichter bij Fira in de buurt, wat nu wel 10 min. lopen is! s'Avonds zijn we gezellig uitgegaan naar de enigste jazzbar in Santorini...en daar was het waar we de Georges ontmoette. George nr.1 praatte de hele avond met Edith en was een Roemeens-Italiaanse homo. George nr. 2 praatte de hele avond met mij en was een Griekse Santoriniaan die erg trots was op "zijn" eiland! Beide Georges werkte bij een juwelierszaak en dat was ze ook om aan te zien...Ze woonde bij elkaar, maar ondertussen zaten nr. 1 en 2 ons wel te versieren, waardoor we erg confused waren, aangezien wij homo-achtige trekjes ontdekte. Toch werd het een gezellige avond!
Santorini 23-24/9: Kali mera
Oke, deze keer gingen we echt op tijd zijn voor de boot naar Santorini, hij vertrok tenslotte pas om 20.00 uur dus als we om 1900 uur zouden vertrekken konden we misschien zelfs nog wat eten in Pireaes (havenstad). Vreemd genoeg waren de metro en de tram nogal traag, zodat we voor de tweede maal moesten renne. ..aaahh! de schroeven draaiden als toen we aan kwamen rennen. Gelukkig kwamen er nog mensen na ons op de boot, en wij waren er pas 2 minuten voor hij vertrok... De kapitein schelden op de mensen die na ons kwamen, hihi! Afijn, wij gezellig op de grote boot, was erg rustig, want het was 9 uur varen en de meeste mensen varen dan overdag... des te meer ruimte voor ons! Binnen in de boot was het overigens best wel koud, want de airconditioning blaasde weer eens van alle kanten om je oren, grr. Omdat iedereen al een slaapplaats gevonden had op de grond, zijn wij na het diner en de verkenning van de boot maar gaan slapen op de grond tussen de stoelen in het gangpad. Na een vermoeiende nacht kwamen we 's morgens om 6:30 uur aan in Santorini. Heel erg mooi om te zien vanuit het donker: een hele grote rotswand met allemaal lichtjes er bovenop. Eenmaal in de haven aangekomen, was het echter wat minder mooi: allemaal hoteleigenaren die je als marktlui hun kamers probeerden aan te smeren! Verschrikkelijk: girls, girls, rooms for very nice prices!! Cheap accomodation! Ja, dat heb je in het laagseizoen... Uiteindelijk zijn we maar met een of andere villa-eigenaar meegegaan die voor 12 euries/nacht een kamer verhuurde, hij zei trouwens ook dat het maar 10 min. lopen was naar Fira (=hoofdstad), dus niet, maar dat konden wij natuurlijk ook niet weten. De kamer was wel erg mooi overigens: lekkker groot met eigen douche en wc en airco. Na 4,5 uur nog een beetje (veel) geslapen te hebben, gingen we rond 12 uur 's middags Fira eens van dichterbij bekijken. Zeer mooi, steile rotswanden, kleine pittoreske straatjes, vulkaanview en leuke eettentjes en huisjes (blauw met wit) maat het mooiste was nog wel het uitzicht! Na ongeveer 2 uur lopen langs de 260 m diepe steile rotsen, kwamen we bij een vulkanische rots. Het voornaamste gedeelte van de "reis" ernaartoe was het lopen op kleine uitgehakte trapjes tussen zijweggetjes van vulkanisch gesteente. Achter de rots was een klein kerkje gelegen (zo eentje die op alle postkaartjes van Santorini staat), waarvan je een erg goed uitzicht had op Fira! Ik had een wegwerpcamera gekocht speciaal voor deze reis (Hopelijk krijgen we het voor mekaar om binnenkort ook foto's op de blog te zetten!)en ik voelde me dan ook een verschrikkelijke toerist! (ware het niet dat ik geen petje had met "Holland" er op en ook geen vervelend rood kleurtje had in mijn gezicht en op mijn armen, terwijl benen wit zijn). Na Deze beklimming op het heetst van de dag (zo'n 35 graden) gingen we maar even op een terrasje zitten. Er zijn hier echt geweldige leuke gezellige eettentjes, winkeltjes en terrasjes, allemaal natuurlijk wel erg toeristische, maar de Grieken zelf komen hier ook... Rond een uur of half 9 s avonds, gingen we op zoek naar een eettentje en vonden Manuel, een grieks-australische jongen die in de zomer in Santorini werkt in een hotel, afijn, na even met hem gepraat te hebben nodigde hij ons uit om 's avonds met hem uit te gaan. Omdat we er nog niet eens 1 dag waren wisten we de weg nog niet en besloten we het aanbod aan te nemen. Dus na het eten bij de Griek (moussaka, jamjam) hebben we eerst nog even in de stad rondgelopen, om daarna naar Manuel te gaan om uit te gaan. Allereerst zijn we naar de Tropical Bar gegaan... en ja, het is bijna net zo erg als het klinkt, maar het uitzicht was mooi (!). Daarna zijn we naar de Murphys gegaan, wat vergelijkbaar is met De Dop in Vlissingen. Hier werd Manuel al erg dronken (Grieken drinken namelijk nooit veel, alleen op speciale gelegenheden!). Daarna zijn we een loungebar ingerend, wat echt heel gezellig was, overal bankjes en ook een gedeelte waar je kon dansen op normale (d.w.z niet-Griekse) muziek. Eenmaal daar kwamen we in contact met een stel Amerikanen. Een van die jongens ging met Manuel en ons nog een wijntje drinken bij het hotel, wat erg gezellig was. Daarna gingen we terug naar onze villa(!) om te gaan slapen (toch nog een half uur lopen...)
serifos
Natuurlijk hadden we ons verslapen voor de boot. We zouden om half 6 opstaan om om kwart voor 8 de boot te nemen vanuit Pireas. Helaas werden we pas een uur later wakker. Een wakker geschrokken Angela en een Edith met een slaperig hoofd hebben heel hard moeten rennen voor de boot, maar m toch nog op het nippertje gehaald! Er kwamen zelfs nog enkele Grieken na ons. Maar daarna ging de boot echt weg. Na 3,5 uur kwamen we bij het eiland aan. We stapen uit en herkende het stadje niet echt uit onze toeristische gids (jaja). Toch maar even gevraagd of het wel het goede eiland was: niet dus.... snel weer terug op de boot. Maar we zijn nu ook op Kythnos geweest.... Na nog een uur kwamen we op het juiste eiland aan. Het uitstappen was een chaos van fluitende mannen, toeterende vrachtwagens, domme toeristen en luidruchtige grieken... en golven die over de pier sloegen... Op Serifos is een erg schattig stadje (Chora) dat boven op een berg ligt. Deze berg gingen wij natuurlijk beklimmen (een uur trappen lopen). T was echter wel op het heetst van de dag, als elk verstandig mens siesta houdt... Maar het was de moeite: een pittoresk kerkje boven op de berg, daaronder de stad van stereotiepe griekse huisjes: wit met blauw, en de zee zo ver je kon kijken met uitzicht over heel Serifos. Nadat we alle trappen weer naar beneden hadden gelopen gingen we op zoek naar een slaapplaats, wat niet erg moeilijk was, omdat er op elk huis een bordje hing met "rooms to let", op sommige huizen stond zelfs "no rooms to let". Lekker gegeten op een terrasje aan het water. Daarna erg leuk cafeetje gevonden waar ze geen griekse muziek draaiden (erg vreselijk) maar leuke dingen (waaronder 4 covers achter elkaar van knocking on heavens door...). De volgende dag hebben we heel lui op het strand doorgebracht, waardoor we eindelijk wat kleur hebben gekregen (jammer alleen dat t rood is ipv bruin). Natuurlijk hebben we ook gezwommen in de erg blauwe en heldere zee.
Op de terugweg was de boot helaas 3 kwartier te laat, maar we hebben wel een mooie zonsondergang en de skyline van Athene met een heleboel lichtjes kunnen bewonderen.
Volgende week gaan we een poging wagen om naar Santorini te gaan. Dit is een vulkaaneiland met steile rotsen en gekleurde (rood en zwart) stranden. T schijnt (volgens iedereen) het mooiste eiland van de Cycladen te zijn, dus we zijn erg benieuwd. (hopen dat we ons deze keer niet verslapen).
Dat was het wel weer voor deze keer,
hoe gaat het met jullie allemaal, hoop goed
Groetjes Angela en Edith
ouzo avondje
jajaja beste mensen, we hebben onze eerste ouzo avondje achter de rug!!! (en overleefd...) Ik zal het even allemaal fijn gaan vertellen. We zijn na het werk naar Pireaes gegaan (is de haven van Athene) om kaartjes te gaan halen voor de boottocht naar een of ander eiland (volkomen onvoorbereid dus...)! Afijn na lang treuzelen etc. hebben we besloten om dit weekend te besteden in Serifos, een klein eilandje zo'n 4 uur varen vanaf Pireaes! Lijk me hartstikke leuk, alleen wel jammer dat we s'ochtends heel vroeg op moeten want we moeten al om 7.15 uur in Pireaes zijn en het is een half uurtje reizen... Afijn nadat we dit allemaal geregeld hadden gingen we met de tram naar Monasteraki, oftwel het uitgaanscentrum alias vreetcentrum in het hele mooie/romantische oude gedeelte van Athene. Allereerst gingen we op zoek naar een leuk eettentje en na een half uurtje lopen, vonden we de geschikte locatie! we zaten fijn Grieks te eten tussen de granaatappelboompjes en wijnranken met uitzicht op de Akropolis. Na het maal te hebben verorberd, gingen we langszaamaan maar weer terug naar de tram lopen. We hadden nog geen 100 meter gelopen, totdat Edith aandacht kreeg van een kleine garcon, die heel verbaasd was over haar lengte!!!! We kregen spontaan van de man in kwestie een glas ouzo aangeboden, en nog 1 en nog 1 en nog 1.. afijn we waren dus zo geouzert als een stel Grieken, het was erg gezellig en we hebben erg gelachen. Totdat we natuurlijk de volgende ochtend naar het werk moesten rond 8 uur!!!!
toedeloe xxxx
relaxt werken
Hehehehe, we zijn eindelijk begonnen met stagelopen bij het Institute for Inland Waters.
We hebben verbazingwekkend genoeg ook al een stageopdracht gekregen... We gaan namelijk aan een project werken over "mediterranian temporary ponds" opKreta. Deze biotopen zijn bedreigd. Het gaat om 4 verschillende gebieden,die beschermd zullen worden in het kader van Natura 2000. Ze worden bedreigd doordat er recreatie plaasvindt en doordat de natuurlijke waterhuishouding verstoord wordt doordat mensen het water gebruiken voor irrigatie of juist de poelen als reservoir gebruiken. Er is al onderzoek gedaan naar de problemen en nu heeft de Griekse overheid pas geleden toegezegd geld beschikbaar te stellen aan het instituut voor het bedenken van oplossingen om deze poelen te beschermen. En daar gaan wij dus aan mee werken!!!!
oftewel: WE GAAN NAAR KRETA!!!!!!
De sfeer hier is errug relaxt...mede dankzij de korte werktijd vanwege de reistijd (met een bus van het instituut, 40 minuten rijden, vlakbij ons huisje vandaan) die bij de werktijd inbegrepen is.
Voor de rest loopt alles hier op rolletjes, we mogen van onze stagebegeleider erg relaxt gaan doen en we zijn (voornamelijk) druk bezig met het plannen van onze uittripjes in het weekend. Zo zijn we vorig weekend naar Delphi geweest. De busreis op zich was al erg mooi, heel veel bergen en dalletjes en groen en kleine dorpjes, etc... Toen we daar aan kwamen was het uitzicht geweldig (we hebben dan ook ongelofelijk de tourist lopen uithangen) !!! We hebben het theater en de tempel van Appolo gezien en natuurlijk het stadion (je kon de begin en de eindstreep zelfs nog waarnemen) waar ongeveer 7000 mensen in konden...het was allemaal heeeeeel mooi en oud ook natuurlijk (+/- 3e eeuw voor Christus)...echt helemaal geweldig, alleen wel jammer dat de totale busreis (heen en terug) 6 uur duurde.
Dit weekend zijn we van plan om naar het eiland Syros te verhuizen. Dit eiland is niet zo ver van Attika vandaan (zo'n 4 uur bij boot) en schijnt geweldig mooie natuur, stranden en dorpjes te hebben, ik ben dus erg benieuwd. Oh ja, onze begeleider hier vindt ons nogal chaotisch, eigenwijs en ongeorganiseerd bezig (maar kan er wel om lachen), dus dat wouden we even waarmaken door totaal geen boekingen te doen (behalve misschien de boottocht).
Het huisje waar we nu in zitten is erg hoog gelegen (6e verdieping) en heeft een balkon, waarop je alleen kan komen door uit het raam te klimmen...het is natuurlijk ook fijn dat er een supermarkt vlakbij is en dat de zee (incl. strand) 3 minuten lopen is vanaf onze residentie. Het uizicht en de zonsondergangen zijn overigens spectaculair, zon zee bergen en een stadje dat Alimos heet! De huisbaas die onder ons woont heeft trouwens een hele lieve mamma die ons allerlei Grieks eten en chocoladetaart voert!
Het enigste irritante is de fluitende bobby die auto's naar alle mogelijke kanten verwijst, waardoor het stoplicht overbodig wordt...die man moet overigens wel een enorme adem hebben, want hij fluit zo'n 24 uur achter elkaar, maar misschien dat dit gaat wennen, het is net zoiets als het wonen bij een treinstation of een vliegveld...het tweede nadeel is dat het een touristenstadje vol dikke rijke engelsen met patserjachten in de jachthaven (5 minuten lopen) is. Internet is hier dus ook erg duur. Vandaar dat ik nu op mijn relaxte werk zit te bloggeren, ik verwacht trouwens wel een beetje support hoor!!! Is altijd welkom en leuk naturlement...
Hoop dat het met iedereen goed gaat enzo...
Kusjes en groetjes uit Greece/ Anavissos (stage) / Alimos (woonplaats)
beslissingsdag
7 september
vandaag moet de Board van het instituut beslissen of wij officieel worden aangenomen of worden teruggestuurd naar Nederland. Gelukkig is er besloten dat we mogen blijven. Omdat we daar in het begin nog niet helemaal zeker van waren, hadden we het appartement nog niet helemaal toegezegd, dus dat kon vandaag gebeuren. Er is geregeld dat we morgen kunnen komen, hoera hoera!!! Dus morgen gaan we eindelijk uit dit sh*thotel en uit deze smogstad om te gaan wonen in Alimos aan de zee, yesyes... natuurlijk waren we door het dolle heen toen alles was geregeld, want het is me nogal een geregel hier in Athene, maandkaart voor tram bus en metro, grieks telefoonnummer (0030-6937870602 -> tussen 8 uur en 15 uur Nederlandse tijd) appartement regelen (Aristotelous 30, Alimos, Athens/ Attika, Greece) en stagecontracten moeten worden getekend. Poeh poeh poeh...heb nog nooit zoveel heen en weer gerend.
Weetje...
Iedereen vraagt of ik wat heb gemerkt van de Olympische Spelen (OS), eigenlijk helemaal niets is het antwoord BEHALVE de enorme grote zwerfhonden met blauwe en rode bandjes om die steeds voor je voeten lopen. Wat heeft dit nu met de OS te maken zal je denken, heel wat! Wij wisten eerst ook niet waarom er zoveel zwerfhonden met bandjes om hun nek liepen, want ze leken bij niemand te horen, alle eigenarenhonden lopen hier tenslotte aangelijnd! Afijn omdat er zoveel honden waren, en dit niet goed was voor het straatbeeld tijdens de OS zijn er een aantal waarschijnlijk afgemaakt en een aantal (de nog beter uitziende honden) gecastereerd, gechipt en bandjes omgedaan zodat ze behoren tot de stad Athene. Hierdoor hoefde niet alle honden te worden afgemaakt en planten ze zich ook niet meer voort, want het zijn jeweetwel honden geworden...
Afijn ik hoop dat het goed gaat met iedereen die dit leest,
groetjes en veel liefs uit griekenland
appartementen zoeken...
4 september (avond)
Vanmiddag hebben we bij het internetcafe een Nederlandse jongen ontmoet (en dat gebeurd dus nooit, want volgens mij zijn wij de enigste Nederlanders in Athene) en die wist misschien iemand die appartementen verhuurde en die zou ons vanavond bellen. Ze hebben nog helemaal niet gebeld *snif* en dat is zeer frusterend, want we zoeken heel hard. Om toch een beetje in de vakantie/ stagestemming te komen zijn we naar het oude gedeelte van Athene gegaan en hebben we daar een aantal verschillende biertjes besteld. Amstel en Heineken is wat hier de klok slaat, raar toch...we hebben wel een grieks biertje op, maar met al die rare griekse letters is het onmogelijk om de naam hier op te schrijven. Dat is echt wel iets waar we in het begin aan moesten wennen (en nog steeds natuurlijk)! Verder hebben we echt iets afgrijselijks gezien deze avond. We zaten rustig te genieten van onze halve liter Amstel toen we een beetje rustig rond (mensen) gingen kijken. Echt absurt wat je zoal ziet, zo was er dus een vrouw die (en dit is niet bestemd voor de jongere lezers onder ons) drupte onder haar stoel, dit bleek dus plas te zijn en druipte gevaarlijk onze richting uit!!!! echt smerig!!! Afijn toen zijn we maar naar "huis" gegaan...
5 september
vandaag zijn we verhuisd naar een andere jeugdherberg, wat de helft zo goedkoop is dan de eerste. Ook zijn we natuurlijk op zoek geweest naar appartementen, maar niets gevonden behalve een paar tel. nummers. Gelukkig zijn we wezen zwemmen (erg mooi weer) vlakbij de haven van Pireaes, om af te koelen na al dat gestress. En als een wonder in de blauwe hemel, belt de jongen om te vragen wat we precies zoeken en dezelfde avond sms-t hij dat hij denkt dat hij wat gevonden heb. Het is gewoon het lot...
6 september
We hebben vandaag de tel. nummers gebeld en een afspraak gemaakt met een verhuurman om 14 uur en een verhuurvrouw voor morgenochtend. Toen we bij de man kwamen (hij bleek onder de naam Nick te leven...) bleek dat het heel moeilijk zou worden om een appartement te krijgen in het zuiden van Athene. Na een tijdje nadenken begonnen zijn rimpels steeds minder diep te worden en bedacht hij zich opeens een mogelijkheid. Hij zei dat hij een paar mensen kende in Glyfada die de kelder van hun villa verhuurde. (WAAAAH, villaaaaaa) Afijn daar een afspraak mee gemaakt en nog een tijdje bij Nick gebleven in zijn (zo zei hij zelf) per ongelijk gebombadeerde appartement tijdens de Amerikaans-Irakese bombardementen. Afijn laten we zeggen dat we nu weten hoe het huis van een Grieks alleenstaande man eruit ziet. Oke, wij naar de afspraak met villagezin en ze waren echt heel aardig en de villa was echt heel groot (eveneens als de kelder) , maar we waren wel natuurlijk met een heel gezin opgescheept ook al waren ze aardig. S'avonds zijn we naar het appartement van de jongen gegaan en die was ideaal gelegen, vlakbij het strand, uitzicht op zee en vlakbij de tram voor naar het werk...dus waarschijnlijk nemen we het appartement, het is perfect!!!!
Groetjes aan iedereen
jajaja ik zit in griekenland!!!!!!!
2 september 2004
De eerste keer vliegen was een erg vreemde ervaring, ik vond het dalen met het vliegtuig ronduit afgrijselijk, mijn hersenen bonkte als een gek tegen mijn hoofd, hoe lager we ook gingen vliegen hoe heter het werd, van 10 graden (te goede airconditioning) tot 35 graden is iets om een spontane migraine van te krijgen! Vond het opstijgen dan wel weer leuk, het ging lekker hard... We zijn daarna op zoek gegaan naar een hotelletje en we hadden er al snel 1 gevonden, heel mooi gebouw, leuke kamer, alleen errug duur! Daarna hebben we Dr. Zacharias (begeleider van mijn stage in griekenland) gebeld en hebben we afgesproken. Die avond gingen we naar hem toe en het was erg gezellig. Hij was heel aardig en wist ons nog goede suggesties te geven waar we heen moesten gaan. Hij zei ook dat hij wou dat we veel gingen zien van Athene en Griekenland en dat we misschien ergens in november nog naar kreta zouden gaan (yesyes) voor een opdracht. Hij wou meer onze leraar zijn dan onze werkgever, dus als we ergens geen zin in hebben om het te doen dan hoeft dat ook niet...kon er niet echt hoogte van krijgen, we moeten in ieder geval woensdag gaan beginnen. We zijn in ieder geval die avond snel in slaap gevallen.
3 september 2004
We hebben gisteren gegeten in het oudste gedeelte van de stad Athene nadat we er bijna de hele dag hadden rondgelopen, het is vlakbij de Akropolis en is heel knus en gezellig met bijna geen auto's. De rest van Athene is voornamelijk 1 grote zandbak en heel lawaaiig met enorm veel auto's. Het zoeken naar een kamer is erg moeilijk... we hebben al verschillende travel agencies en real estate agencies gebeld en hebben een afspraak voor morgen, vind het wel eng...
4 september 2004
Vanmorgen hadden we een afspraak met een real estate agent, maar we zaten in het verkeerde gedeelte van Athene (athene is nl. opgedeeld in verschillende gebieden, met overal dezelfde straatnamen, erg handig dus). Afijn we kwamen wel iemand tegen in het verkeerde gedeelte van Athene die ons wou helpen aan een appartement, maar of we hem moeten vertrouwen weten we nog niet, we hebben in ieder geval wel zijn tel.nr. genoteerd voor de zekerheid. We zijn nu in het zuiden van Athene en hier hebben we echt dat vertaalboekje van Nyree en Richard nodig want hier spreken ze geen woord Engels. Ze hebben hier ook veel vreemde koffies en ik heb dan ook vanmiddag mijn eerste cafe fredde op (koude koffie) en het smaakte nogal (...) apart. Voor de rest zijn we op zoek geweest naar flatjes, appartementen etc...maar nog niets gevonden, we gaan vanmiddag verder reizen naar het zuiden op de hoop om daar iets te vinden.
Als dit het geval is, gaan we morgen naar een eiland met de boot waarop een enorme vulkaan gelegen is en de stranden bestaan uit zwart zand, erg apart en leuk, dus ik hoop maar dat het lukt.
Ik mis mijn vriendje echt heel veel hoor en dragon (katje) ook wel een beetje, hij zit al heel de tijd te mauwen sinds ik weg ben...
Groetjes aan iedereen en xxx
Angela
door het oog van de naald
oke oke, een beetje unfair om te zeggen dat griekenland nu wel weer erg meevalt, maar het is echt zo!!! We mogen komen hihihihihihihiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiii (ben ik naturelement errugh blij mee). Om een heel verhaal kort te maken, in het begin waren de contracten en de verzekeringen niet goedgekeurd. Door veel gestress en geruzie en gebekvecht hebben we het gelukkig voor elkaar gekregen om de contracten en de verzekeringen rond te krijgen en ik hoorde vandaag dat alles is goedgekeurd. Duhus, nog 2 nachtjes slapen en we zitten met onze (nog) witte hoofdjes in greece, hoerahoerahoerahoera... Het is wel erg hectisch zeg maar om 2 dagen van tevoren alles nog geregeld zien te krijgen. Ik moet vanalles zien te regelen (spullen, verzorging, manicure ;-)) En ik moet me tas nog inpakken voor drie maanden...echt een heel gedoe om er achter te komen wat er allemaal mee moet, *pfoei* !!!
Maar gelukkig gaan we wel, de contracten moeten nog officieus worden ondertekend, maar we hebben (en vooral ik natuurlijk, gnagna) goede hoop.
Met deze bloggersite hoop ik toch minstens elke week wat te schrijven over mijn verblijf en mijn belevenissen in Athene en Anavissos.
Adio
greece sucks!
Edith en ik zouden naar Griekenland gaan, naar de plaats Athene/ Anavissos van 2 september tot 2 december. Nu hebben we (een week voordat we zouden gaan) te horen gekregen dat het contract niet is goedgekeurd en dat we daarom niet meer hoeven te komen... Dezelfde dag dat ik het hoorde was ik tot staat om naar Griekenland te gaan om die man op te zoeken en hem eens flink de waarheid te zeggen. We hebben nu onze mentor (Jouke Heringa) ingeschakeld en hij heeft op zijn beurt contact proberen te leggen met Griekenland om zo nog de boel aan elkaar proberen te lijmen. Net als Edith zit ik mij eigenlijk af te vragen of het niet verstandiger zou zijn om gewoon te zoeken naar een vervangende stage. Het lijkt me wel leuk om naar Griekenland te gaan hoor, daar niet van, maar misschien wordt het alleen maar geforceerd om met dezelfde man te werken die eigenlijk niet met ons wou werken. Jouke is heel erg vriendelijk geweest om een mailtje te sturen naar greece en te vertellen dat wij niet vakantie komen vieren, maar toegewijde hardwerkende en intelligente (daar ben ik nog niet helemaal van overtuigd) meiden zijn die het erg jammer vinden dat het zo gelopen is, bladibladibla...Gelukkig heeft Jouke ook nog wat andere stagemogelijkheden in Nederland achter de hand, hoewel ik veel liever in het buitenland stage gelopen zou willen hebben. Afijn Jouke gaat nu mee met de veldstudieweek, dus hoogstwaarschijnlijk kan het misverstand met greece niet meer worden opgelost en zitten wij in de puree. Vandaar dat ik deze bloggertopic stageperikelen genoemd heb.
